இலையுதிர்காலக் கனிகள்

ஒவ்வொரு வாழ்வும் ஒவ்வொரு திசையில் ஓய்விலாமலே செய்கிற பயணம் ! எவ்விதம் முடியும் எங்கே முடியும் ஒவ்வொரு நெஞ்சும் கொள்வது சலனம் ! போகும் பாதையில் காண்பவர் யாரும் சேரும் வரையில் வருவதுமில்லை ! வருபவர் யாரும் இன்னொரு திசையில் வருவார் என்பது நிச்சயமில்லை ! நிச்சயம் இல்லாப் பொழுதுகள் மட்டும் நித்தம் நித்தமும் பனியாய்க் கரையும் ! நித்தியமில்லாக் காட்சிகள் யாவும் நீரில் கோலம் நெருப்பில் தாளம் ! இனியொரு சங்கமம் எங்கே என்பது இலையுதிர்க்காலக் கனிபோல் தோன்றும் ! இனிமைப் பொழுதுகள் என்று வருமோ எண்ணி எண்ணியே இளகிடும் உள்ளம் ! பழகிய வரையில் உத்தம நெஞ்சும் விலகிய பொழுதில் கொட்டிய அன்பும் வாழ்வோ ஏட்டில் எழுதிக்கொள்ளும் ! வாழும் நாட்களின் அழியாச் செல்வம் !                                                                        உதயகுமார் JR செப்டம்பர் 2008-ல் தென்றல் மாத இதழில் வெளியானது.